...ผมเพิ่งได้ฟังเพลงนี้เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี่เองครับ
โอ้โห เนื้อหาดีมาก
ความรักเป็นสิ่งดีๆที่เราควรส่งผ่านไปให้คนทุกคน
เพราะวันหนึ่งความรักจะส่งต่อไปถึงคนที่เราอยากรู้จักมาชั่วชีวิต
ตั้งแต่เรียนจบมา นี่ก็ครบปีแล้ว พอโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มีโอกาสได้คิดดี พูดดี ทำดีมากขึ้น ผมก็รู้สึกว่า ตัวเองได้เริ่มส่งผ่านความรักไปให้ผู้คนมากมาย
เป็นความรักแบบที่คุ้นเคย เกิดจากความเข้าใจ และเห็นอกเห็นใจผู้อื่น
เป็นความรักที่มาจากการมีสติยั้งคิดก่อนที่จะพูด หรือทำอะไร
เป็นความรักที่ได้จากการฝึกใจให้เย็น และนิ่งมากกว่าเดิม
หลายครั้งที่โดนคนไข้แรงใส่จนต้องถอยหลังชิดผนังตู้ยา
หลายครั้งที่โดนกดขี่จากคนรวยบ้าอำนาจที่พร้อมจะข่มคนอื่นที่ด้อยกว่าตน
หลายครั้งที่โดนเอาเปรียบอย่างที่ไม่ควรจะเป็น
แต่ทุกครั้งผมก็ต้องยอม ไม่แรงใส่ใคร เพราะไม่ชอบความขัดแย้งที่ไม่เคยสร้างประโยชน์อะไร ในโลกของเรามันต้องมีคนที่ยอมสักคน ไม่อย่างนั้นคงมีแต่ความขัดแย้งไม่รู้จบ
ยอมเพราะเห็นอกเห็นใจ เข้าใจว่าเขาคงมีเหตุผลอะไรบางอย่างจึงต้องแสดงออกมาอย่างนั้น
ความรู้สึกเห็นอกเห็นใจนี่ล่ะ ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการส่งผ่านความรัก จากหนึ่ง เป็นร้อย เป็นล้าน
ลองดูนะครับ ลอง "ยอม" ดูบ้าง แล้วจะพบว่า ผลมันออกมาดีกว่าที่เราจะ "แรง" ใส่ใคร
ลองระงับความโกรธของตนเอง เพราะเราต่างหากที่เจ็บเอง อ่อนไหวเอง คนอื่นอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรลงไป...ลองเห็นอกเห็นใจเขาบ้างนะครับ แล้วความรักมันจะก่อเกิดขึ้น
ความรักเล็กๆแบบนี้ล่ะ ที่นานวันจะสะสมเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ ให้เราได้ส่งผ่านไปเรื่อยๆ
แล้วความรักที่กำลังส่งผ่านไปให้ผู้คนนั้น สักวันมันคงส่งต่อไปถึงใครคนหนึ่ง
หวังว่าเราจะได้รู้จักกันนะครับ
รับปริญญาเป็นงัยบ้างแก
เห็นเด็กๆ เพียบอ่ะดิ
อิจฉาวุ้ย
เห็นเด็กแล้วกระชุ่ม กระชวย อิอิ เอิ้ก...>_ <